ساعت ۱٠:٤٥ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٧ آذر ،۱۳۸٧  

درس هاى کلیسا براى زندانبانان

"گوانتانامو"!

    مأموران تفتیش عقاید غالباً براى اعتراف گیرى به چهارمیخ نیز متوسل مى شدند. دست ها و پاهاى زندانى را به غلتک هایى در دوسوى یک تخته چوب پهن یا چهارمیخ مى بستند. اگر زندانی، خود یا دیگران را به گناهان ناشناخته متهم نمى کرد، شکنجه گران غلتک ها را مى کشیدند. اگر این کشیدن مدتى ادامه پیدا مى کرد، بدن زندانى آن قدر کش مى آمد تا مفصل هایش پاره شود. کسى که از این شکنجه جان به در مى برد، اگر براى همیشه زمین گیر نمى شد تا آخر عمر از درد، رنج مى برد.   «ویلیام لیتگو»، مردى انگلیسى که اسپانیایى ها او را دستگیر کردند و در سال 1620 م، در «مالاگا» در دستگاه تفتیش عقاید اسپانیا به چهارمیخ کشیدند و شکنجه کردند، توانست به طریقى زنده بماند و تجربیات هول انگیز خود را ثبت کند:     «دژخیم پاپ، مرا کاملاً عریان کرد و به سوى چهارمیخ برد و روى آن سوار کرد. کمى بعد مرا با دو طناب کوچک، که از زیر بازوهایم رد مى شد و از دو حلقه آهنى که روى دیوار بالاى سرم نصب شده بود عبور مى کرد، از کتف هاى عریانم آویزان کردند. وقتى مأمور شکنجه مرا تا ارتفاع مورد نظر بالا کشید، پایین رفت، پاهایم را از دو طرف چهارمیخ سه ضلعى پایین کشید و به دور هریک از مچ هاى پایم طنابى بست. بعد از چهارمیخ بالا رفت و طناب ها را به سمت بالا کشید و با تمام نیرو زانوهایم را به جلو خم کرد، به طورى که رباط هاى پشت زانوهایم پاره و سر زانوهایم خرد شد. طناب ها را محکم بست و مرا براى مدّتى طولانی، آویزان نگه داشت.»        

 روش هاى دیگر اعتراف گیرى شامل «برودکین» مى شد. در این روش، پاهاى زندانى را بین2 قطعه چوب که برودکین نامیده مى شد تحت فشار قرار مى دادند. بعد شکنجه گر گوى هاى چوبى یا فلزى را در پاى زندانى و برودکین ها فرو مى کرد. اگر زندانى در اعتراف به همه آنچه مأموران تفتیش عقاید مى خواستند بشنوند درنگ مى کرد، تمام استخوان هاى پایش خرد مى شد.      6- یک حکم مسیحی- کلیسایى جالب   هنگامى که به دستگاه تفتیش عقاید گزارش مى رسید که در شهر معینی، منتقدان کلیسا یا مسیحیت پاپ حضور دارند، یک حکم دینى خطاب به ساکنان آن، که در میدان اصلى شهر گرد آورده شده بودند، اعلام مى شد. این حکم، برگرفته از کتاب «پل هوین» به نام «تفتیش عقاید در اسپانیا»، در سال 1519 م در «والنسیا» در «اسپانیا» صادر شد. اقدامات مورد اشاره در این سند تکالیف دینی- سنتى یهودیان در روز شنبه (س بت) است.   «به همه ى مسیحیان، از زن و مرد، کشیش و راهب، با هر موقعیت و رتبه و مقام و توجهشان به این (حکم) به رستگاریشان در (سایه) پروردگارمان عیسى مسیح خواهد انجامید، که رستگارى حقیقى است؛ و آگاهند که، از طریق دیگر فرامین و احکام مسئولان محترم تفتیش، یعنى اسلاف ما، به آنها هشدار داده شده بود که در ظرف دوره  معینى در پیشگاهشان حضور یابند و آنچه در مورد هر شخص یا اشخاصی، اعم از زنده و مرده، مى دانند، دیده یا شنیده اند به صراحت بگویند؛ اشخاصى که برخلاف آیین مقدس کاتولیک چیزى گفته یا کارى کرده اند؛ به ترویج و اقامه ى شریعت «موسی» یا فرقه  «محمدی» (اسلام)، یا آیین و مناسکى از آن دست پرداخته اند؛ یا مرتکب جرایم گوناگون چون اقامه مراسم جمعه و شنبه، از جمله پوشیدن لباس هاى تمیز در اعیاد غیر مسیحى و به تن کردن جامه هایى بهتر از روزهاى دیگر، آماده کردن غذا در روزهاى جمعه در قابلمه های  با آتش ملایم، شده اند؛ اشخاصى که در عصرهاى جمعه و روزهاى شنبه، مانند روزهاى دیگر کار نمى کنند؛ و اشخاصى که براى روشنایى از چراغ هاى تمیز با فتیله هاى تازه استفاده مى کنند.»     7- یکبار شکنجه و یکبار اعتراف، کافى نیست!!   گزارش هاى مستندى از کاربرد انواع بسیارى از روش ها و ابزارهاى شکنجه، از جمله اشکلک، چکمه ى آهنی، طوق و کمربند ساخته شده از میخ هاى وارونه، و نشاندن زندانیان روى چهارپایه هاى فلز داغ از سوى کلیسا وجود دارد.   تحمل شکنجه به ندرت به مصیبت مظنونان پایان مى داد. دستگاه تفتیش عقاید بر این نظر بود که اعترافات گرفته شده از طریق کاربرد شکنجه، کافى نیست، از این رو کسى را که در زیر شکنجه اعتراف کرده بود دوباره نزد کشیش هاى مسئول تفتیش عقاید مى بردند تا به آنچه در زیر فشار و شکنجه اعتراف کرده بود، مجدّداً  اعتراف کند. اگر برخى از زندانیان اعترافات خود را پس مى گرفتند، شکنجه ها تکرار مى شد. زیاد نبودند زندانیانى که بخواهند این فرآیند را از نو تجربه کنند.   دستگاه تفتیش عقاید مى کوشید از هرگونه اشاره اى به کاربرد شکنجه براى اعتراف گیرى در اسناد رسمى خود جلوگیرى کند. دستگاه تفتیش عقاید مى خواست هرگونه تردیدى را در مورد موجّه بودن حکم مجازات هاى اعمال شده، برطرف سازد. اما به یقین این مجازات ها، و شکنجه هایى که معمولاً پیش از آنها اعمال مى شد، از جمله هولناک ترین جنبه هاى تفتیش عقاید است.»140 8- نوآورى مسیحى در بازجویى و تفتیش عقاید   «نوعى دیگر از شکنجه که در قرون وسطى در محاکم تفتیش معمول بود شکنجه اى بود به نام «ژاروکا» بدین قرار که دستهاى متهم را از پشت مى بستند و با ریسمانى که دور کف دستها و شکمش محکم شده بود او را بالا و پایین مى کشیدند و وزنه هاى سنگینى به او مى آویختند.   از دیگر شکنجه ها داغ کردن پاها با سیخ هاى گداخته بود یا گذاشتن قطعات گداخته بر شکم و لمبراو. یا خرد کردن استخوان هاى او زیر فشار یا پاره پاره کردن پاها یا از جا درآوردن فک و غیر آن، وحشت و آلام شکنجه را حدى نبود. غالباً براى متهم عواقب پرخطرى داشت و این عواقب بر حسب نیروى جسمانى و روانى او فرق مى کرد. همچنین قانون و قاعده  معینى هم نداشت و بیشتر به نظر و رأى یا وجدان قاضى بستگى داشت. در جلسات شکنجه تنها شکنجه گر و کشیشان بازجو حضور مى یافتند. گاه نیز براى ممانعت از مرگ فورى زندانى در زیر شکنجه، پزشکى هم بالاى سر او در کنار شکنجه گر حاضر مى شد. متهم غالباً نمى دانست دقیقاً چه چیز را باید اعتراف کند و از او نمى خواستند به یک سؤال مشخصى پاسخ دهد، بلکه او را شکنجه مى دادند تا به هرچه مى خواهد و مى تواند اعتراف کند. طبیب هنگامى که متهم را در شرف بیهوشى مى دید شکنجه را موقتاً متوقف مى کرد و چون متهم به هوش مى آمد و خونریزى بند مى آمد بار دیگر شکنجه از سر گرفته مى شد.   ... پس از پایان شکنجه، متهم را مجروح و خون آلود به سالن جلسه مى بردند تا براى اولین بار به تهمت هایى که بر او وارد مى آوردند، پاسخ گوید. بدین گونه که اتهام را قاضى مى خواند و متهم بدون فاصله به آن جواب مى داد. سپس مى پرسیدند، اکنون چه دفاعى دارد؟ هرگز به وکیل یا متّهم اجازه نمى دادند پرونده  اصلى را بخواند و یا با موکل خود تنها گفتگو کند. بلکه خلاصه تحقیق و قرار اتهام را در اختیار او مى گذاشتند و هرگاه وکیلى که معمولاً تشریفاتى و تسخیرى بود در کارى که به او محول شده بود قصد احقاق حق موکل خود داشت، خود نیز مورد خشم محکمه واقع مى شد. 9- هیچکس نمى دانست اتهامش چیست!   پس از سؤال هاى قضات و جواب هاى متهم، قضیه به مجمع کشیشان احاله مى شد تا از نو رأى خود را اعلام کنند و این مرحله  حساس بود زیرا پایه و اساس رأى نهایى بود. کشیشان بار دیگر رأى مى دادند و کمتر اتفاق مى افتاد با آنچه در آغاز گفته بودند اختلاف داشته باشد. آنگاه متهم حق داشت که طلب عفو کند و مقدار زیادى پول و املاک به کلیسا بدهد. خزانه ى پاپ از این راه اموال بسیار حاصل مى کرد. از این فرصت کسانى استفاده مى کردند که داراى ثروت هنگفتى باشند. در این محاکم به ندرت کسى تبرئه مى شد یا پیش از محاکمه آزاد مى گردید زیرا کمترین تردید در اتّهام، کافى بود که او را گناهکار به حساب بیاورند. پس از طلب عفو و پرداخت مبالغ سنگینى نیز مجازات هایى متناسب با گناهش براى او در نظر مى گرفتند و مقرر مى شد که با انجام یک سلسله اعمال خود را از هرگونه شبهه  مخالفت با کلیسا و پاپ تبرئه کند. و چون حکم به برائت کسى داده مى شد - البته به ندرت - آزاد مى گردید و به او شهادت نامه اى مى دادند حاکى از اینکه صاحب آن پاک شده است و این به عوض از دست رفتن مال و شرف و تحمل انواع آزارها و شکنجه هایش بود.   اما اگر متهم محکوم مى شد تا زمان اجراى احکام او را از مفاد حکم آن آگاه نمى کردند و متهم در زندان مى ماند، بدون آنکه بداند چه سرنوشتى خواهد داشت.


کلمات کلیدی: 11 سپتامبر ،کلمات کلیدی: گوانتانامو
 
سه دروغ بزرگ دولت بوش ...
ساعت ۱٢:٢٠ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٤ شهریور ،۱۳۸٧  

روزنامه هنگ کنگی آسیاتایمز در هفتمین سالگرد حملات 11 سپتامبر آمریکا، به سه دروغ بزرگ دولت «جرج بوش» در ارتباط با این واقعه و شرایط پس از آن اشاره کرد و آن را شرح داد.
این روزنامه می نویسد: خانم «لورا بوش»، همسر رئیس جمهور آمریکا، هفته گذشته در کنوانسیون ملی جمهوریخواهان، بزرگترین دروغ را به زبان آورد و گفت: بوش زندگی مردم آمریکا را امن تر کرده است. نویسنده این گزارش خطاب به همسر رئیس جمهوری آمریکا می نویسد: خانم بوش! همسر شما نه تنها امنیت مردم آمریکا را تأمین نکرد، بلکه در زمان وی بود که حادثه 11 سپتامبر 2001 رخ داد. حادثه ای که مرگ 3000و جراحت 6000 آمریکایی را درپی داشت.
در این گزارش درباره دروغ بزرگ دوم دولت بوش نوشته است، مقصر اصلی حادثه 11 سپتامبر، سران نهادهای امنیتی و اطلاعاتی آمریکا هستند، ولی دولت بوش این موضوع را کتمان می کند و کسی تاکنون مسئول این واقعه دانسته نشده است.
دروغ بزرگ سوم نیز به ادعاهای دولتمردان کاخ سفید درباره وضعیت داخلی آمریکا است. این درحالی است که پس از واقعه 11 سپتامبر، حقوق اساسی شهروندان آمریکایی نابود شد و وجهه جهانی این کشور نیز ازبین رفت.
دراین گزارش آمده است: توهین به واقعیت ها به مدت هفت سال ادامه دارد و کنوانسیون جمهوریخواهان در هفته گذشته، نشان داد که در آینده نیز این دروغگویی ها ادامه می یابد ...!!!


کلمات کلیدی: 11 سپتامبر ،کلمات کلیدی: جمهوریخواهان ،کلمات کلیدی: لورا بوش ،کلمات کلیدی: روزنامه